ανασχηματισμός

βαρέθηκα λοιπόν. είμαστε όλη την ώρα σ’ έναν ανασχηματισμό. δεν έχω καταλάβει τελικά ποια είναι η μεγαλύτερη προτεραιότητα σε αυτή τη χώρα:

1. να γίνονται πράγματα απλώς για να γίνονται (κι όσο πιο παπατζίδικα και πρόχειρα μπορούμε να τα κάνουμε)? ή
2. να αποπροσανατολίζεται διαρκώς τον κόσμο από τα πραγματικά του ενδιαφέροντα?

Για το (1): αυτό μου έρχεται στο μυαλό κάθε φορά που γίνεται ανασχηματισμός στην κυβέρνηση, όπως καλή ώρα αυτές τις μέρες. συζητείται για πολύ καιρό το θέμα, και τελικά γίνεται ο ανασχηματισμός, και κανείς δε συζητά συγκεκριμένα ΓΙΑΤΙ ο ένας έφυγε και ΓΙΑΤΙ ανέλαβε ο άλλος στη θέση του. τι δεν έγινε καλά και τι πρέπει να αλλάξει (εκτός αν πρόκειται για κραυγαλέα περίπτωση σκανδάλου). δηλαδή για να καταλάβω, αν όλα πάνε καλά όπως αφήνεται να εννοηθεί, γιατί πρέπει να αλλάξουν κάποια πρόσωπα θέσεις? κάποια πράγματα όλοι τα καταλαβαίνουν (πχ γιατί έχουμε νέα υπουργό εξωτερικών αυτή που έχουμε, γιατί άλλαξε ο ΥΠΕΘΑ κτλ.) και κάποια όχι όλοι (πχ. γιατί ανέλαβε ο συγκεκριμένος νέος ΥΠΕΘΑ, γιατί επέστρεψε ο πρώην και αποπεμπθείς υπουργός γεωργίας στην κυβέρνηση κτλ). Το βασικό είναι όμως ένα: ΑΦΟΥ ΤΑ ΣΥΖΗΤΑΜΕ ΤΟΣΟΥΣ ΜΗΝΕΣ, ΓΙΑΤΙ ΔΕ ΒΓΑΙΝΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΝΑ ΑΙΤΙΟΛΟΓΗΣΕΙ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ ΤΙΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ, και δη ο υπεύθυνος? αφού σκεπτικό υπάρχει σίγουρα, δε μας το λέτε κι εμάς που μας κυβερνάτε, μπας και ξεστραβωθούμε?

και ο ανασχηματισμός όπως και άλλα πράγματα (ο τρόπος που γίνονται τα έργα? ο τρόπος που διεκπεραιώνουμε τις συναλλαγές μας με το δημόσιο? κτλ) δε μπορούν να μου βγάλουν από το μυαλό ότι γίνονται απλώς επειδή πρέπει να γίνουν, και ουδείς κοιτά πώς θα γίνουν σωστά…μπορεί να κάνω και λάθος, και μακάρι δηλαδή.

για το (2):…συζητούσαμε 2 βδομάδες για την κακοκαιρία που έρχεται (όταν λέω συζητούσαμε εννοώ το ομόφωνο κεντρικό θέμα στα δελτία ειδήσεων) – κι εδώ που τα λέμε, σιγά το πράγμα – είχαμε κακοκαιρία το χειμώνα – WOW! παράλληλα όμως η βενζίνη πχ αυξήθηκε 10 cents σε 2 βδομάδες. όχι, δε μου το είπε κανείς, το πρόσεξα όταν ταξίδεψα μετά από 2 βδομάδες κι έβαλα βενζίνη στο ίδιο βενζινάδικο. κι άλλες εξελίξεις που πιθανόν αφορούν άμεσα στη ζωή μας (πχ το θέμα των συλλογικών συμβάσεων στις τράπεζες) δε σταμάτησαν λόγω κακοκαιρίας. απλά σταμάτησε η ενημέρωσή μας γι' αυτά. και πιθανόν να περάσαμε στα ψιλά σημαντικές αλλαγές (πχ συλλογικές συμβάσεις εργασίας στον τραπεζικό τομέα).

…τώρα τελευταία είχαμε το σκάνδαλο των υποκλοπών υπό συζήτηση (για το οποίο γινόταν έρευνα 11 μήνες, και ξαφνικά αποκαλύπτεται ότι η βασική έρευνα τώρα ξεκίνησε…δηλαδή?). και ξαφνικά γίνεται ανασχηματισμός (ο οποίος δε μπορούσε να περιμένει ας πούμε 2 βδομάδες) και αλλάζει το κύριο θέμα…γενικά μου φαίνεται ότι το θέμα των υποκλοπών έχει περάσει στα ψιλά, ακόμη και στο επίπεδο της εταιρίας στην οποία αφορά. έχει καταλάβει κανείς ότι μιλάμε για κατασκοπία και το περνάμε στο ντούκου? δεν ξέρω πόσοι θυμάστε τι απέγινε η Arthur Andersen στις Ηνωμένες Πολιτείες και σε όλο τον κόσμο όταν έσκασε το σκάνδαλο με την ENRON - ένα google search θα σας πείσει πάντως. (Before the case, Andersen was one of the world's top five accountants. However, by the time all of the court dealings related to Enron's collapse had come to an end the firm had all but ceased to exist. After it was indicted on federal fraud charges in March 2002 almost all of its clients fled, while the auditor itself sold off units and whittled down its workforce of 85,000. Today, it employs approximately 200 people, mainly involved in administrative and legal work – bbc online).

εμάς εδώ πρόκειται για κατασκοπία και συζητάμε ακόμη για το αν έχει ευθύνη ο φορέας μέσω του οποίου διεξήχθησαν οι υποκλοπές. δε λέω πως υπάρχει ενοχή, αλλά το να το αφήνουμε απ’ έξω σαν απίθανο ενδεχόμενο μου φαίνεται και παράλογο.

δε μ’ αρέσει να βλέπω θεωρίες συνωμοσίας παντού, παρόλα αυτά δε μου δίνονται και πολλά περιθώρια να πράξω διαφορετικά. για κάθε τι καινούργιο που βλέπω καθημερινά γύρω μου, ακούω στις ειδήσεις ή διαβάζω, αναρωτιέμαι αν με κοροϊδεύουν, ποιοι τα έχουν πάρει πίσω από αυτή την ιστορία, κι αν πράγματι γίνεται για το σκοπό που λένε. ίσως να φταίει το ότι μεγάλωσα εδώ, αλλά νομίζω ότι οι Έλληνες όσο εμπιστευόμαστε τον διπλανό μας, άλλο τόσο είμαστε πια καχύποπτοι απέναντι σε πολλές μορφές εξουσίας. γιατί το αυτονόητο έχει καταντήσει να είναι η εξαίρεση.

τι ανασχηματίζουμε τελικά?

είμαι παράλογος?