say something

πόσο καλά ξέρουμε ακόμη και τα πιο κοντινά μας πρόσωπα? πόσο εύκολα μπορείς να πεις για την οικογένεια, τους φίλους, τη σχέση ότι πραγματικά τους ξέρεις? ή ότι εκείνοι σε ξέρουν πραγματικά? (είναι και λίγο το σύνδρομο του "δεν με ξέρεις καλά, κανείς δεν με ξέρει", εδώ...)

ξέρεις τι φοβούνται, τι ελπίζουν, τι κρύβουν, τι σχεδιάζουν? εκείνοι για σένα?

μιλάμε πολύ και λέμε λίγα. δεν ξέρω αν ήταν έτσι σε όλες τις εποχές. εγώ σήμερα ζω. και βλέπω ότι πολλά πράγματα εύκολα χάνονται στο δρόμο, ανάμεσα σε σοβαροφανείς και γι' αυτό ανούσιες κουβέντες. αλλά έτσι ξέρεις και πιο εύκολα ποιοι ένθρωποι είναι πιο κοντά σου. αυτοί με τους οποίους δε χρειάζεται καν να μιλήσεις για να καταλάβουν ή να καταλάβεις.

οι λίγοι και καλοί.

you're as tight as a hunters trap
hidden well, what are you concealing?
poker face, carved in stone
amongst friends, but all alone
why do you hide?

say something, say something, anything
Iive shown you everything
give me a sign
say something, say something, anything
your silence is deafening
pay me in kind

take a drug to set you free
strange fruit from a forbidden tree
you've got to come down soon
more than a drug is what I need
need a change of scenery
need a new life

say something, say something anything
i've shown you everything
give me a sign
say something, say something, anything
your silence is deafening
pay me in kind

say something

i'm open wide, open wondering
have you swallowed everything
pay me in kind