ΣΚ

ήρθε και πάλι το σαββατοκύριακο. και πάνω που μόλις το συνειδητοποίησα, το σάββατο ήδη τελειώνει σιγά σιγά. πρέπει όμως να πω ότι δεν είναι μόνο τα σαββατοκύριακα που περνάνε γρήγορα τελευταία. νομίζω ότι όλος ο τελευταίος μήνας, από τότε που γύρισα από ελλάδα, πέρασε αστραπιαία. και χωρίς να γίνεται και τίποτα τα ιδιαίτερο δηλαδή.

ακόμη μπερδεμένος είμαι πάντως. και πίσω. πίσω στη δουλειά, πίσω στα διαβάσματά μου, πίσω σε αποφάσεις. τι είναι κι αυτό με τις αποφάσεις ρε παιδί μου...μόλις στέριωσα στο λονδίνο, ψάχνω να βρω τρόπο να πάω αλλού. ή μάλλον δεν ψάχνω, αλλά μου περνάει από το μυαλό ότι μπορεί να ήμουν πιο καλά στο ΧΚ ή στη Σαγκάη. παράδειγμα τώρα, δεν υπάρχει πλάνο, να εξηγούμαστε, ναι?

μέσα σε όλα χτες ήταν και το πρώτο βράδυ που γύρισα...πρωί. κατά τις 6:30 κατέληξα στο σπίτι, αφού έσβησαν τα φώτα και το λεωφορείο πάρκαρε...ήρθε και με ξύπνησε ένας άσχετος. νομίζω ότι όσο ύπνο έχω ρίξει σε λεωφορεία, μετρό και τρένα δεν τον έχω ρίξει μπροστά σε τηλεόραση (νομίζω ότι είναι αντίθετο στατιστικό από το μέσο άνθρωπο). τουλάχιστον καλά περάσαμε, κι είχα και μια ιδέα να πεταχτώ βρυξέλλες το επόμενο σκ, τώρα το θέμα είναι το μέσο και τα εισιτήρια. το θέμα των ημερών θα είναι αυτό, αλλά με κάποιο τρόπο θα το καταφέρω...

ένα γενικό κουβάρι λοιπόν. για να δούμε πότε θα ξεμπερδέψει.