TGIS

thank God it's sunday. and thank God for sunday morning realisations.

κυριακάτικα συμπεράσματα.

τίτλος: "με λίγο αλκοόλ παραπάνω, η ζωή είναι πιο ωραία"

ξυπνάς σ'ενα καναπέ και δε σε νοιάζει.

μετά καταλαβαίνεις ότι ο καναπές δεν είναι δικός σου. δεν τον έκλεψες (!), απλά είσαι σε άλλο σπίτι. that's ok.

στην πορεία συνειδητοποιείς ότι δε θυμάσαι πώς (ή πότε) κοιμήθηκες. επίσης δε σε νοιάζει, όπως και το ότι σου τέλειωσαν τα τσιγάρα.

προσπαθείς να ανακαλέσεις πού ακριβώς ήταν αυτό το κουβανέζικο που πήγατε χτες, και όταν θυμάσαι στο περίπου. ενθουσιάζεσαι με το επίτευγμα. προηγήθηκαν house party και pub δρινκς, τα οποία επίσης δε θυμάσαι πού ή πότε έγιναν, γι' αυτό αποκτά αξία το παραπάνω επίτευγμα.

μετά από όλα αυτά τα αδιάφορα, αρχίζουν οι ευχάριστες (απόμακρες) αναμνήσεις, αλλά και κάποιες θετικές σκέψεις.

1. ΕΓΩ χόρευα χτες όλο το βράδυ? :-)

2. όταν πίνεις παρέα με φίλους, δε σε νοιάζει ό,τι κι αν γίνει μετά

3. ξυπνάς στις 11:30, αφού έχεις κοιμηθεί μετά τις 6. κι η μέρα δε φαίνεται χαμένη

4. νόμιζες ότι δε μπορούσες (πια) να το ξημερώσεις δύο μέρες σερί. και φυσικά έκανες λάθος.

5. για κάποιο απροσδιόριστο λόγο, δε σε νοιάζει που έχασες και στα χαρτιά και στην αγάπη

6. recommended experience: μπες στο μετρό μεθυσμένος. πρωί. γιατί είσαι ακόμη. μη μείνεις σπίτι (που δεν είναι και δικό σου) να ξενερώσεις και μετά να φύγεις. φύγε όσο οι άλλοι και οι άλλες κοιμούνται ακόμη. και πριν ξεμεθύσεις. μοναδική εμπειρία. χαμογελάς σα βλάκας παντού στο δρόμο (ακούγοντας τη μουσική σου κι ενίοτε τραγουδώντας και τρομάζοντας περαστικούς), αλλά είναι ένα φοβερό συναίσθημα ευφορίας (κι όχι εφορίας). και άσχετο από το ότι δε μπορείς να βρεις πώς ανοίγει η πόρτα του σπιτιού σου όταν τελικά φτάσεις.

τραγούδι της ημέρας: Ζωή! (θεοδοσία τσάτσου)