και να'μαι πάλι εδώ...

να 'τα μαααααααααας. μετά από σήμερα ξέρω πως και πάλι μετακομίζω. πότε? τέλος μαϊου, βασικά με την επιστροφή μου από την ασία θα είμαι στο νέο σπίτι (το οποίο θα βρουν οι μελλοντικοί μου συγκάτοικοι γιατί εγώ θα λείπω). δε μπορώ να πω πως χαίρομαι που φεύγω από εδώ που είμαι, αλλά μια αύξησξ ενοικίου δεν την αντέχω, κι έτσι φεύγω. βέβαια, η αλήθεια είναι πως το saga μιας ζωής συνεχίζεται και γι'άλλη μια φορά δε μπορώ να στεριώσω πουθενά. είναι το τρίτο σπίτι που θα μείνω σε λιγότερο από ένα χρόνο στην αγγλία. όλες οι μετακομίσεις έγιναν για καλούς λόγους, αλλά αυτό δε σημαίνει πως πρέπει να είμαι κι ευχαριστημένος, μιας που κοντεύω χρόνο εδώ, και δεν έχω βρει ακόμη ένα μέρος που να αποκαλώ σπίτι μου. κι υποψιάζομαι ότι το ίδιο θα γίνει και με το επόμενο, αλλά οψόμεθα.

ίσως αυτός να είναι κι ένας από τους λόγους που δεν τα πάω καλά με τη χώρα που με φιλοξενεί. εγώ τις έκανα τις επιλογές, ναι, και της δουλειάς, και των εκάστοτε συγκατοίκων και των σπιτιών και του να έρθω εδώ. αλλά δυστυχώς (ξέρω, υπεραισιόδοξος?) δε μου έχουν έρθει πολλά σημαντικά πράγματα όπως τα ήθελα, κι έτσι κατά καιρούς ξενερώνω. κι όπως έγραψα και σ'ενα φίλο σήμερα, "δεν είναι ότι κάτι συγκεκριμένο πάει στραβά στην αγγλία, απλά η ζωή μου εκτός αγγλίας είναι καλύτερη", εξ 'ου και κανονίζω συνέχεια ταξίδια.

το άλλο θέμα είναι ότι έχω εδώ και χρόνια φτάσει σε σημείο ισορροπίας με την αλλαγή. δεν είναι ότι δε με πειράζει, αλλά δε με αγχώνει γιατί έχω συνηθίσει. κι έτσι δε με αγχώνει το ταξίδι ενός μήνα στην ασία με δεδομένα που αλλάζουν κάθε μέρα, δε με αγχώνει που θα μπω σε ένα σπίτι που δεν έχω δει, και δεν με πειράζει που δεν υπάρχει αρκετός χρόνος για να σχεδιάσω όλα αυτά που πρέπει. ξέρω ότι όλα θα γίνουν όπως πρέπει. αλλά το μείζον ζήτημα είναι ότι πια δεν έχω καμιά αίσθηση της μονιμότητας σε κανένα επίπεδο στη ζωή μου τα τελευταία 10 χρόνια. κι ίσως σε κάποιο βαθμό να με βλάψει αυτό, γιατί είναι καλό να είναι κανείς προετοιμασμένος για την αλλαγή, αλλά είναι επίσης καλό να έχει προετοιμαστεί και για τη μονιμότητα (ή τη διάρκεια σε κάποια πράγματα) γιατί κάποια στιγμή θα πρέπει να την επιδιώξω, σε κατοικία, δουλειά, προσωπική ζωή κτλ, κι απλά έχω συνιθίσει να αλλάζουν όλα γρήγορα γύρω μου.

από την άλλη ίσως η "μονιμότητα" ή η σταθερότητα είναι ίσως state of mind που έρχεται μοιραία κάποια στιγμή στη ζωή, όταν κανείς νιώθει πια έτοιμος για κάποια πιο σταθερά πράγματα. κι ίσως απλά δεν έχω ακόμη φτάσει εκεί. οψόμεθα...