2 σουρρεάλ καταστάσεις

1. αρχίζω από τα πιο απλά. ρεάλ-ολυμπιακός. δεν είμαι ολυμπιακός. το αποτέλεσμα αν το έβλεπε κανείς μόνο ως αποτέλεσμα (4-2) θα έλεγε πως είναι φυσιολογικό. είναι όμως η πρώτη φορά που ελληνική ομάδα στέκεται παληκαρίσια μέσα στη μαδρίτη, κι είναι η πρώτη φορά που ελληνική ομάδα τρώει τεσσάρα στην ευρώπη κ δεν αισθάνομαι ντροπή. μέχρι κι οι παίκτες της ρεάλ το είπαν. ο ολυμπιακός βάσει της εικόνας του παιχνιδιού θα μπορούσε να φύγει τουλάχιστον με ένα βαθμό.

2. πήγα χτες στην ομιλία του σημίτη στο lse. αντίθετα με ό,τι είπαν τα μέσα, ο άνθρωπος δεν "άφησε αιχμές" ούτε τίποτα τέτοιο. απλά έλεγε τη γνώμη του. τα υπόλοιπα είναι απλά υπερβολές. ο σημίτης, είτε μας αρέσει είτε όχι, είναι ο πιο πετυχημένος έλλην πρωθυπουργός, τουλάχιστον τα τελευταία 50 χρόνια. δε γίναν όλα τέλεια, αλλά είναι ο πιο πετυχημένος. και guess what: επειδή δεν είναι πια πρωθυπουργός, λέει πια τη γνώμη του ανοιχτά.

το ύφος του δεν ήταν να "αφήσει αιχμές" ή να "επιτεθεί" ή να "κριτικάρει". ο άνθρωπος είπε τη γνώμη του. ότι είναι βαρύνουσα, είναι άλλο θέμα. πάντως τόσο χαλαρό σημίτη πρώτη φορά βλέπω. αστειεύτηκε, απάντησε ευθέως (ακόμη και σε 1-2 ανάρμοστες ερωτήσεις), έκανε τα σαρδάμ του ακόμη και σε σπαστά αγγλικά (νόμιζα ότι θα βγει video του θέμου από καμιά γωνιά!) κ έπαιξε με το κοινό. ήταν απλά...άπαιχτος! και η εμπειρία σίγουρα ενδιαφέρουσα - είναι ένας άνθρωπος που έχει πολλά να πει, και τα λέει με χαρακτηριστική απλότητα σε σχέση με τα όσα έχει πετύχει.