είμαστε η μοναδική χώρα που ξέρω που είμαστε τόσο σχιζοφρενείς. αγαπάμε με πάθος την πατρίδα μας, με τρόπο που δεν έχω δει σε πάνω από 90 εθνικοτήτων που είχα την τύχη να γνωρίσω ως σήμερα. παθιαζόμαστε, την υπερασπιζόμαστε, είμαστε περήφανοι για το παραμικρό, το οποίο θεωρούμε υπέρβαση, γιατί εδώ που τα λέμε, δυστυχώς η πρόοδος στην ελλάδα θεωρείται υπέρβαση. την ίδια στιγμή όμως απογοητευόμαστε γιατί ή πατρίδα η ίδια δεν ανταποδίδει αυτή την αγάπη και το πάθος.
η οποία πατρίδα όμως συνεχώς και αδιακόπως εκμεταλλεύεται τις ελπίδες μας. μάς προδίδει σε κάθε ευκαιρία. εμείς εξακολουθούμε να ελπίζουμε. ποντάρουμε στο 0. 1/36 σου λέει, πληρώνει καλά. και χάνουμε. πάντα. είναι σα να μας κοροϊδεύει το κράτος, που φτιάχτηκε για να οργανωθεί η κοινωνία. δυστυχώς το κράτος δεν ασπάζεται τις ίδιες αξίες με την κοινωνία. παρότι αυτοί που ψηφίζουμε είναι όντως αντιπροσωπευτικά δείγματα ημών, του πληθυσμού (κι εγώ μέσα). δεν ξέρεις πια τι να διαλέξεις. έξω είναι κάποια κράτη που είναι πιο δίκαια, δουλεύουν πιο καλά, λύνουν κι από κανένα πρόβλημα. αλλά παγωμάρα. η κοινωνία αποξενωμένη. αδιάφορη. σταρχιδιστική κι ατομιστική. στην ελλάδα η κοινωνία είναι ακόμη στα πολύ νορμάλ της, παρότι πάντοτε (και ειδικά από τότε που μπήκε η τηλεόραση στο κόλπο) θα μας δείχνουν τα extremes και θα προσπαθούν να μας πείσουν πως έτσι είμαστε ή πρέπει να γίνουμε. η κοινωνία είναι εντάξει. η οικογένεια υπάρχει. το φιλότιμο είναι εκεί. το κράτος δεν είναι όμως.
δεν ξέρω πια τι να πω. αυτή είναι η μεγαλύτερη ερωτική απογοήτευση, που ζει η ελληνίδα κι ο έλληνας κάθε μέρα. μας κοροϊδεύει η ίδια μας η χώρα. μας δουλεύει ψιλό γαζί. i couldn't help thinking of this, όταν έπεσε στο shuffle σήμερα το τραγούδι των goin through το "καλημέρα ελλάδα":
ότι η ίδια μας η χώρα μας χρωστάει μια συγνώμη.
Καλημέρα Ελλάδα,
Σου μιλάει ο ΝΙ.ΒΟ.
όλα σου τα λέω τίποτα δεν κρύβω
πολύ με υποτίμησες, εγώ μονάχα λίγο
Σκέφτηκα Ελλάδα να σ' αφήσω, να φύγω
Δεν το 'βαλα κάτω και προσπάθησα κι άλλο
ν' ανεβάσω σαν κι εσένα πιο πολύ το καβάλο
Να πετάξω καπέλα και το rap ντύσιμό μου
Και ν' αλλάξω τη ζωή και το φέρσιμό μου
Καλημέρα Ελλάδα
Να μου ζήσεις για πάντα
Να τιμάς με παρελάσεις το έπος του '40
Να κρατάς το κεφάλι ψηλά στον αγώνα
Και να βγάζεις για κυβέρνηση το ίδιο κόμμα
Να μου ζήσεις Ελλάδα και όλοι οι βουλευτές σου
Με τ' αυθαίρετά τους όλοι στις ακρογιαλιές σου
Με τους Χριστιανούς σου που κάνουν νηστεία
και ό,τι περισσεύει στέλνουν στην Ελβετία
Ελλάδα συγγνώμη αν θες ν' αλλάξω γνώμη
πρέπει και συ να μάθεις ν' αγαπάς
Πάψε να με παιδεύεις και να με κοροϊδεύεις
Και τα όνειρά μου Ελλάδα μη σκορπάς
Καλημέρα Ελλάδα,
ΝΙ.ΒΟ. στο μικρόφωνο
Στα λέω μέσα στους δίσκους
Στα λέω και στο ραδιόφωνο
Στα 'πα απ'την καλή
Στα λέω και απ' την ανάποδη
Σου 'χω μαζέψει άπλυτα από δω μέχρι τη Νάπολη
Κύριοι υπουργοί, κύριοι βουλευταί
Πριν πάτε στο γραφείο, σας κάνω εγώ σεφτέ
Διαλέγω ένα τραγούδι αντί να στέλνω γράμματα
Δε ψάχνω για malakes, δεν περιμένω θαύματα
Παράτα και γραφείο και χαρτοφυλάκιο
Ελάτε μια βόλτα μέχρι τη Βαρβάκειο
Κατέβα στο λιμάνι, μίλα στους εργάτες σου
Πάρε την ευθύνη μία φορά πάνω στις πλάτες σου
Ποια δημοκρατία, μου μιλάτε, ποια προγράμματα;
Ποια πανεπιστήμια, ποια Ευρώπη, και ποια γράμματα;
Πού είναι η παιδεία, πού είναι η υγεία σας;
Κύριε υπουργέ, γαμώ τα υπουργεία σας
Ελλάδα συγγνώμη αν θες ν' αλλάξω γνώμη
πρέπει και 'συ να μάθεις ν' αγαπάς
Πάψε να με παιδεύεις και να με κοροϊδεύεις
Και τα όνειρά μου Ελλάδα μη σκορπάς
Κύριε Πρόεδρε,
Παίρνω το θάρρος σήμερα
Αφού όλα τα προβλήματα είναι θέματα εφήμερα
Προκαταβολικά συγγνώμη μα έχω όνειρα
Σαν αυτά που κάποιοι ονομάζανε ανώνυμα
Εγώ τους δίνω όνομα και δεν κάθομαι φρόνημα
Γιατί εγώ κι εσύ διαφέρουμε στο φρόνημα
Ζητάω τα προβλεπόμενα, δεν τα ζητιανεύω
Σ' αντίθεση με σας έχω μάθει να δουλεύω
Ελλάδα σε βιάζουν και 'συ φτιάχνεις τα νύχια σου
Όχι να με δεις
Όχι για να βρεις τα δίκια σου
Αυτοί σε ξεπουλάνε όση ώρα καλλωπίζεσαι
Είστε μια παρέα και μονάχη ξεφτιλίζεσαι
Καληνύχτα Ελλάδα,
Σ' αφήνω πάω για ύπνο
Όσο εσύ μ' αυτούς ετοιμάζεσαι για δείπνο
Εγώ θα κάνω στίχους, κάθε σκέψη στο τετράδιο
Και θα στ' αφιερώσω απ' το ράδιο μάλλον αύριο
Ελλάδα συγγνώμη αν θες ν' αλλάξω γνώμη
πρέπει κι εσύ να μάθεις ν' αγαπάς
Πάψε να με παιδεύεις και να με κοροϊδεύεις
Και τα όνειρά μου Ελλάδα μη σκορπάς