the world's top 50...

...i always had a resent for random newspapers and magazines comprising list of the "top 50 places you should visit before you die" or "the top 10 things you should do before you are 30" and things of that sort. that's cause i don't like the idea of someone else directly promoting a specific lifestyle to me.

however, there are some of these lists that often trigger my imagination and plans. read on the paper the other day an article on the world's top 50 views (whatever) and i realised that i have been in only 2 of them, none of which in greece. in fact, the only entry from greece (sailing into the harbour in santorini) i have missed, since i have never been to santorini. agreed, the list is highly subjective, but i want to travel more. not to see these views exclusively. because i want to see new places and meet old friends. too bad time and money are limited, but i will fight my way through anyway. i think year 2007 will set the record straight.

ο σκοτεινός, κρύος και υγρός χειμώνας...

...του λονδίνου ξεκίνησε σήμερα. από το σκοτεινό, γιατί τα άλλα δύο δεν τα είδα ακόμη. αλλά το να φεύγω από τη δουλειά στις 5 (οκτώβρη μήνα) και να είναι σκοτάδι, έχω να το ζήσω από εποχές rotterdam. πάντως η βδομάδα ξεκίνησε με πολλή όρεξη, κι ευχάριστες ειδήσεις:

είναι στην πόλη ένας φίλος που έχω να δω χρόνια, και θα τα π(ι)ούμε αύριο. την παρασκευή έχουμε το goodbye party του rado και της stanka, που φεύγουν για τη δική τους κοντινή αμερική, κατά χιούστον μεριά. το σάββατο έρχεται η αθηνά, και την άλλη βδομάδα από manhattan ορμώμενος, ο ripun. την παραπάνω βδομάδα μετακομίζω (γύρω στις 17 δηλαδή). υπερsocial σα να λέμε, κι αν είναι να είναι έτσι ο χειμώνας, δε θα με πειράξει. ήδη μπαίνουν στα σκαριά και κάποια σχέδια για τα πρώτα μου χριστούγεννα στο εξωτερικό.

άντε, καλό χειμώνα!

monday morning

i never thought i'd say this, but it actually feels good to wake up around half an hour before the time you were supposed to on a monday morning. that's only because:
1) i had a good weekend and
2) because i wasn't intending to wake up earlier, which means that by doing that i have more time to prepare for work, read news online etc and generally take it easy on the most difficult morning wake up of the week.

have a great week ahead everyone!

αισιοδοξία

Αισιοδοξία ουσ. θεωρία ή πεποίθηση σύμφωνα με την οποία: όλα είναι ωραία (συμπεριλαμβανομένων των άσχημων), όλα είναι καλά (ιδίως τα κακά) κι όλα είναι σωστά έτσι λάθος που είναι. την υποστηρίζουν με μανία κυρίως οι συνηθισμένοι στις αναποδιές και αντιμετωπίζονται συνήθως με μια σαρκαστική απομίμηση χαμόγελου. σαν τυφλή πίστη, δεν αντέχει το φως των αποδείξεων. σαν διανοητική ασθένεια, δεν επιδέχεται άλλη θεραπεία από το θάνατο. είναι κληρονομική, αλλά ευτυχώς όχι μεταδοτική.

να ένα βιβλίο που θα απολαύσω: το αλφαβητάρι του διαβόλου (originally "the devil's dictionary", by ambrose bierce).

blog censorship in greece?

greece is a democracy and yet most of the times it's easy to abuse the democracy we have. a couple of days ago the owner/administrator of www.blogme.gr had to suspend the website and was taken to court. why?

background:
the site (www.blogme.gr) has RSS feeds to all its bloggers'/subscribers' blogs, and therefore you can see (or rather, could see) the headlines of all blogs on its homepage. one of the blogs wrote something unpleasant/of satyrical context for a public person, who happened to see it somehow, and issued proceedings against the owner (!!!) of blogme.gr for defamation and other relevant (or irrelevant) allegations. The name of the person who issued the proceedings has not been made public yet, but i imagine that it would probably be one of the following: celebrity/politician/journalist (this is possible in my view)/sports professional/someone from the business world or anyone else who wants to prove to the world how important they are by not allowing people to mention their name on a blog posting. disclaimer: this is the summary of the case according to my understanding of all postings i read about it online.

the law regarding publications in greece applies to the internet as well, roughly meaning that according to law i cannot write whatever i wish on my blog, if it were to offend anyone. but there's (at least) several problems with the court proceedings that are now starting against the owner of blogme.gr:

1. a person who has rss feeds on their site, cannot control/monitor what comes through the feeds. if you want to sue someone, that would have to be the publisher of the original posting. this is as ridiculous as taking google to court for bringing up a page spreading false rumours about someone famous, on a google search.
2. there are thousands of blogs ran by people who are anonymous or who use a nickname or even their real name. and even in the case of the real name, you could always argue that there's someone else using this name (just because someone is using my name on the internet it doesn't mean it's me, does it? i could be signing this blog using literally any name on earth). how can you really trace who's writing what, even if you want to?
3. blogging and the internet are free in most of the world, but it seems that with these criminal proceedings now there is some tendency to monitor and censor blogging in greece (!?!?!?!?!)! this is absolutely shocking to me. technically speaking, since the internet falls within the premises of the law regulating publications, the proceedings could be successful. what happens after that, i wouldn't want to imagine. is this a new era of censorship?
4. it is not yet known who the person who sued blogme.gr is, and i don't know what was written against them. i can imagine it's unpleasant to see something bad about yourself on the internet, but if you are a celebrity in this country (greece), you have probably seen all the defamation you can handle, already on tv and the papers. i simply do not understand why you would turn against someone who runs their own blog as a means of expressing their opinion. (possibly because you can't sue a tv channel that easily but you can do so with an individual who cannot defend themselves as well?) i understand that the issue is that this opinion is expressed publicly, but if you take my blog for example, my writing style is more what i would say to my friends (most of the times). i should be expecting my own notifications soon, then.
5. i am also surprised the issue has not hit mainstream greek (and not only) media, although it has been around for the past 2 days.

in any case we enjoy talking about freedom of expression in greece, and because of that we have ended up tolerating all sorts of crap on tv and on our newspapers. but because of that we also enjoy and boast being able to share opinions and try to move on. we take pride in our democracy, even though it has lots of flaws and is being constantly abused. in my view, if the proceedings are successful, this introduces a new era of censorship and takes us many, many years back in time.

it's a disgrace.

book review: the world is flat, by thomas friedman

i have been reading this book slowly but steadily for the past few months, much as i would have loved to finish it in a week, but it's been a busy few months. and all i can say is that "the world is flat" has helped me understand a few trends in the world today, without being rocket science or difficult to comprehend. it's not just a continuation of "the lexus and the olive tree" it's a whole different world the book is successfully introducing. sure enough, there are some political opinions in there and you can see the american background of the author in a few instances, but you cannot expect to have a book about the world without political opinions, can you?

friedman has done some serious research about this book as well, and created something that can give you food for thought on what could be the way forward for this world. political systems, globalisation, economic equilibrium and a lot of modern trends that have changed all this and will continue changing it, are all there in the book. but just one paragraph towards the end of the book, says it all for me:

"analysts have always tended to measure a society by classical economic and social statistics: its deficit-to-GDP ratio, or its unemployment rate, or the rate of literacy among its adult women. such statistics are important and revealing. but there is another statistic, much harder to measure, that i think is even more important and revealing: does your society have more memories than dreams or more dreams than memories?"

definitely worth a read.

sliding between worlds

i was thinking about this today. i don't actually feel like having moved to a different country since tuesday that i am back to the uk. i feel like i have moved to a different world. there is nothing in my life in the uk that is the same as in greece, and although i am the same person, this creates a weird feeling. adaptation is not the issue. the issue is that, as we stand now, i have an established lifestyle and social circle in both countries, but none of them is home to me right now. i guess the feeling of home has to come with time, and i have to give it a try to feel at home in england. i have the entire dark and wet winter ahead of me to do that, and start feeling that london is now where my home is. i guess that when i find a permanent flat to stay in, this could also help. otherwise i might just end up feeling in transit for the rest of my life :-)

έτσι για να γελάμε

αναρωτιόμουν πότε κάποιος θα πάρει την πρωτοβουλία να το κάνει αυτό: κάποιος επιτέλους έβαλε τα videos του ΟΛΑ online και σε μια σειρά, έτσι ώστε να μπορούμε να μη χάνουμε επεισόδιο οι μη έχοντες torrents στο εξωτερικό.

απολάυστε: http://www.geocities.com/trod1611/index.html

ακολουθεί δείγμα:

flight BA 631

this one has got to be a classic. someone typing their blog posting at the airport, to post upon arrival to the final destination. you see, wireless internet is not free at the athens airport.

and so the story goes. i had a blast in greece the past 10 days. so many people and things i didn’t realise i had missed while in london for the past 4 months. you only realise when you go back home how much you miss it – even me, infamous for being detached from family and friends. and today it’s time to go back to london again, so by the time you are reading these lines I am already at my london home.

my flight was originally planned for 8:15 am. i woke up 45 minutes later than planned (5:30), as i didn’t hear the alarm clock go off, but luckily my sister did. rushed to call a cab and out of home, only to stand in queue for more than an hour and a half and be informed that my flight is delayed for 12 noon. it’s now 9 am and i am at an airport café, still can’t see the planes parked outside, because of the fog, which is the reason for the delay. that’s good preparation for the winter ahead, makes the transition to the london weather rougher but more realistic.

not much to do now. i guess the next hours will be spent reading, as i already did my usual airport shopping: sweets for the office, cigarettes, a bottle of wine, 2 ties and a pair of cuff links. see, you always get a second chance. i went shopping for the same things yesterday downtown athens, but instead i bought 3 books and an umbrella. so much for consistency. all of them are gonna be useful down the line anyways.

in a way it’s like moving to london for the second time now. 10 days away are enough to make you think you don’t really live there. to reconsider. to make new plans, dreams and figure out new ways to spend your time aside from work, in a winter without sunlight.

strangely enough, i am looking forward to it.

near death experience

είναι όταν καπνίζεις δέκα χρόνια και πας με δυο κολλητούς για μπάσκετ. κι όταν παίζεις αντίπαλος με 3 15χρονα παιδιά και χάνεις (την πήραμε τη ρεβάνς όμως). όταν τα φτύνεις στο δεκάλεπτο και παίζεις για δυόμιση ώρες. όταν πονάνε όλοι σου οι μύες και τα κόκκαλα. όταν με μία (1) μόνο πτώση χτυπάς γόνατο, παλάμες και σαγόνι (είμαι μαιτρ σε αυτά καθότι έχω το skill του ατζαμή στο βιογραφικό μου). όταν κοντεύεις να πάθεις έμφραγμα στα 28 σου.

αλλά είχε πλάκα.

friday the 13th

i just don't get it...what's so wrong with this day? for me there isn't anything wrong most of the times. in fact some of the friday the 13th days are quite memorable, like the one of last week when:
- i found a new flat to stay in - moving in mid november
- i booked my tickets to GR for february and Ireland for march
- i had a very good day in general and
- i flew to athens in the evening, to spend 10 days in greece, where i still am btw...

these past few days have been very good, the only problem being that i have started to realise that 10 days are not enough for all the things i wanna do, especially when i split my time through athens, lamia, thessaloniki, meteora and now athens again. but anyway my batteries are being charged and will look fwd to go back to london on tuesday, to some extent.

more news/updates/photos to follow.

electrical storm

i know i have posted the lyrics of this song before, but it's been on my mind for the entire day, and i thought it's a good idea to share them. enjoy a great song, esp. the remix version.

The sea it swells like a sore head
And the night it is aching
Two lovers lie with no sheets on their bed
And the day it is breaking

On rainy days we'd go swimming out
On rainy days, swimming in the sound
On rainy days we'd go swimming out

You're in my mind all of the time
I know that's not enough
If the sky can crack, there must be some way back
For love and only love

Car alarm won't let ya back to sleep
You're kept awake dreaming some else's dream
Coffee is cold, but it will get you through
Compromise, that's nothing new to you

Let's see colours that have never been seen
Discover places no one else has been

You're in my mind all of the time
I know that's not enough
Well if the sky can crack, there must be some way back
To love and only love
Electrical Storm
Electrical Storm
Electrical Storm
Baby don't cry

It's hot as hell, honey in this room
Sure hope the weather will break soon
The air is heavy, heavy as a truck
We need the rain to wash away our bad luck

Hey-yeah, hey-eeyay

Well if the sky can crack, there must be some way back
For love and only love
Electrical Storm
Electrical Storm
Electrical Storm
Baby don't cry
Baby don't cry

προ-εκλογικά

[apologies to my non greek friends for the videos and writing in greek. these ones are hilarious and related with the upcoming elections in greece, to be held on the 15th. i wish i could translate them, but all the fun would be gone!]

ε, ρε τι χάνουμε εδώ στο εξωτερικό με τις εκλογές. 2 πράγματα μου άρεσαν πάντα: η προεκλογική περίοδος κι όλα τα ωραία της, γιατί πέφτει πολύ γέλιο, και το να πρακολουθώ βήμα βήμα τα αποτελέσματα το βράδυ των εκλογών. φαίνεται ότι φέτος θα τα χάσω και τα 2. παρόλα αυτά, να μια μικρή γεύση εκλογών...απολάυστε!







κι ένα παλιότερο, για να μην ξεχνιόμαστε!

making a living out of your hobby

πολλές φορές το έχω σκεφτεί, ότι οι περισσότερες δουλειές δεν είναι δυνατόν να μας γεμίζουν, γιατί πάντα είναι δουλειές. τι γίνεται όμως όταν το hobby μας γίνεται δουλειά?

νομίζω ότι αν το χόμπυ γίνεται δουλειά που μπορεί να σε ζήσει, είναι φοβερή φάση. χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν απαιτεί πολλή προσπάθεια, γιατί ξέρεις πλέον ότι είναι μεν hobby, αλλά από αυτό ζεις. αυτό πάει για τα προφανή επαγγέλματα (αθλητής, μουσικός, ζωγράφος και γενικά καλλιτέχνες που έχουν κάποια απήχηση σε κόσμο) αλλά και σε λιγότερο προφανή (αγρότης - ξέρω κόσμο που από χόμπυ το έκανε επάγγελμα - freelance προγραμματιστής, κι ό,τι άλλο βάλει ο νους σου).

και βέβαια υπάρχουν δουλειές που μπορεί να σε γεμίζουν και να μην είναι το hobby σου, αλλά τις έχουν πάντα άλλοι. και που ν'αλλάζεις επάγγελμα τώρα βρε αδερφέ...άστα να πάνε.

που λες, το έχω σκεφτεί (το 'παμε πιο πάνω, μεγάλε!), να έκανα κάποιο από τα hobbies μου επάγγελμα, αλλά δε γίνεται. παρουσιάζω μια ενδελεχή ανάλυση του σκεπτικού:

• μπασκετ: μεγάλωσα πια. με τόσα τσιγάρα μετά από τόσα χρόνια δε γίνεται. το πολύ πολύ να πάθω κανένα έμφραγμα, αλλά αν μπορούσα να κάνω επάγγελμα το να βλέπω μπάσκετ, ωραία θα ήταν.
• μπιλιάρδο: δεν είμαι πια και τόσο καλός, αν και νικάω όλους τους φίλους μου :Ρ. εξάλλου απαιτεί πολλή εξάσκηση να το κάνω επάγγελμα. άσε που όλοι ξεκινούν απ' τα 12 να γίνονται γνωστοί ώς παιδιά θαύματα.
• μουσική: δεν ήμουν ποτέ ιδιαίτερα ικανός πιανίστας, γιατί δεν άντεχα το πολύ practice. γι' αυτό και το πιάνο τελικά επωλήθη (αν και η μαμά ήθελε να το κάνει έπιπλο στο σαλόνι, αλλά παραήtαν ακριβό για να κάθεται). μετά δοκίμασα να μάθω κιθάρα μόνος μου (axa, καλό,ε?), αφού δε μου έφτασαν 6 χρόνια εκμάθησης πιάνου στο ωδείο. όσοι έχετε ακούσει τα αποτελέσματα ακόμη προσπαθείτε να ξεχάσετε και βλέπετε εφιάλτες τη νύχτα. μάλλον θα κρίνετε ότι ούτε εκεί μπορώ να κάνω καριέρα (κι αυτό είναι τρελός ευφημισμός!). όσο για dj (?!?!?!), μόνο για 1-2 κολλήτούς και με το ζόρι αν θα έκανα.
  
• συλλογή γραμματοσήμων: σταμάτησα όταν ήμουν 12. και τι λεφτά να βγάλεις πια από γραμματόσημα? πάμε παρακάτω.
• συλλογή δίσκων (δεν έχω πάνω από 50, τύφλα να'χει ο πετρίδης), συλλογή cart postal και λοιπές συλλογές. δεν περιγράφω άλλο. επόμενο.
  
• σερφάρισμα στο internet: εκτός από τις πυραμίδες και τα "έχεις υπολογιστή? βγάλε 5,000 ευρώ το μήνα από το σπίτι", που δε μ'αρέσουν και πολύ, δε βλέπω να μπορώ να βγάλω τα προς το ζην από αυτό το hobby. :P

άλλα hobbies είναι τα ταξίδια (τις ταξιδιωτικές εκπομπές τις έχουν καβαντζώσει άλλοι στην tv), η ανάγνωση βιβλίων (βαριέμαι το proof reading), οι αμπελοφιλοσοφίες. θα μπορούσα να γράφω καμιά μαλακία άρθρο από δω κι από κει και να γελάω μόνο εγώ με αυτά που γράφω. αλλά που να βρεις χώρο να γράψεις έστω και δυο μαλακίες, μέσα σε τόσους επαγγελματίες που υπάρχουν ήδη στο topic? άσε, blogging καλύτερα.

επομένως που καταλήγουμε? επόμενο βήμα είναι η εξεύρεση εργασίας που μπορεί να μην είναι hobby, αλλά να μοιάζει με hobby, κι έτσι να μπορούμε να περηφανευόμαστε ότι τις 8-10 ώρες τη μέρα που τα επόμενα 40 χρόνια μας θα περάσουμε στη δουλειά, κάνουμε κάτι που μας γεμίζει.

estate agents 1 - 0 dimitris

this was day 1 though. i have another few days to fight my way to find myself a new home. today was only warmup (8 agents, 4-5 houses viewed, 2-3 hours of search)...

lets see who wins in the end.

book review: panic

this has been a good thriller to read through this past week, indeed the kind of complex plot (and predictable end though) that keeps you reading page by page till the end. the past two days alone i read more than 250 pages and i wasn't in too much of a reading mood. jeff abbott did a good job in any case, and if you want a book to take your worries away, drag you in the story and keep you reading these days, this one is bound to be one of them.

taking it easy

after one hell of a party last night, it's the first time after months i came home with no worries on my mind. and that not because i was drunk, as i wasn't :-)

i am officially on holidays starting today. between this day and the starting date of my new contract, i will have to find myself a new home, and that's pretty much the only serious task to be done. the rest is about making a plan for the year to come, plan my next trips and everything, and just relax.

it feels strange at first, but i know i am gonna love this time. blue skies ahead.

quote of the day

"τα παραμύθια δεν είναι αλήθεια, αλλά τουλάχιστον δεν είναι ψέματα" - ξύλινα σπαθιά

closest english translation:

"fairytales may not be for real, but at least they're not lies" - xilina spathia (greek rock band)

ola kala

έχω μόνιμη δουλειά από σήμερα. η ανακοίνωση του αποτελέσματος της συνέντευξης είναι από τις ελάχιστες φορές τα τελευταία χρόνια που άκουγα την καρδιά μου να χτυπά από αγωνία. γιατί κρινόμουν από ανθρώπους με τους οποίους δούλεψα μαζί 4 μήνες, και γιατί κρίνονταν πολλά.

την άλλη βδομάδα θα βρω κι ένα ωραίο σπίτι να μείνω. και μετά όλα τα υπόλοιπα!

just realised the above is one of those postings taht require translation. here goes:

today onwards i have permanent employment with the company i have been working with in london. the announcement of the interview result was one of the very few times in the last years i could hear my heart beating. and that's cause there was a lot at stake, and i was being judged by people i worked with for 4 months now.

next week i am on to getting myself a nice new place to stay in and call a home. the rest of the plan to be unveiled later.

την είδα πάλι...

...την αλεπού, για την οποία είχα γράψει.

σήμερα το απόγευμα. αυτή τη φορά δε με πρόσεξε. εγώ όμως την είδα. περπατούσε πάνω σε ένα φράχτη που φαίνεται από το παράθυρό μου, 2-3 σπίτια πιο πέρα.

- πώς ξέρω ότι είναι η ίδια?
- δεν το ξέρω, αλλά μ'αρέσει να το πιστεύω.

- είναι αυτό σημάδι για κάτι?
- αν είναι, δεν ξέρω να το ερμηνεύσω. καλώ τους απανταχού αλεπουδοexperts και αλεπουδογνώστες να με βοηθήσουν, και να μου πουν τι θα γίνει με τα μελλούμενά μου, κυρίως με τη δουλειά και το σπίτι. για τη δουλειά βέβαια θα ξέρω αύριο, οπότε hurry up!

αν έχεις κληρονομικό χάρισμα, βοήθησέ με.

τα ξέρουν όλα και συμφέρουν

διάβασα το άρθρο που λέει για τις διαμάχες της αμερικής με την ΕΕ και τις αεροπορικές εταιρίες, για το θέμα των πληροφοριών που θέλουν οι ΗΠΑ για τους επιβάτες. αυτό γινόταν ως τώρα, αλλά η ΕΕ δεν έχει τα &ρχ1δ1& (όπου &=α όπου 1=ι) να πει ότι δεν θέλουμε πια να το κάνουμε. οπότε αφήνουν τις εταιρίες ξεκρέμαστες στη μέση.

δηλαδή, τώρα που τελειώνει η συμφωνία:

η αμερική λέει (στις αεροπορικές): θέλω τις πληροφορίες. αν δεν τις δώσετε, θα φάτε πρόστιμο και μπορεί να σας κόψω τα δρομολόγια (και οτιδήποτε άλλο, κατά βούληση)
οι αεροπορικές λένε: εμείς θέλουμε να συνεργαστούμε, αλλά πρέπει να ακολουθήσουμε το νόμο.
η ΕΕ λέει (στις αεροπορικές): δε θα δώσετε τίποτα ρε, γιατί το απαγορεύουμε να δώσετε. αν δώσετε θα φάτε πρόστιμο.

όλο το άρθρο εδώ.

στο μεταξύ βέβαια, στο γαλατικό χωριό μέχρι τώρα τις έδιναν τις πληροφορίες, και συζητούσαν:

- έλα μωρέ τώρα, και σιγά τις πληροφορίες που έδιναν!

- για δες παρακάτω, τι πληροφορίες είναι αυτές, και θα σου πω εγώ:

The data can be broken down into the following categories

• Information about the passenger: name; address; date of birth; passport number; citizenship; sex; country of residence; US visa number (plus date and place issued); address while in the US; telephone numbers; e-mail address; frequent flyer miles flown; address on frequent flyer account; the passenger's history of not showing up for flights
• Information about the booking of the ticket: date of reservation; date of intended travel; date ticket was issued; travel agency; travel agent; billing address; how the ticket was paid for (including credit card number); the ticket number; which organisation issued the ticket; whether the passenger bought the ticket at the airport just before the flight; whether the passenger has a definite booking or is on a waiting list; pricing information; a locator number on the computer reservation system; history of changes to the booking
• Information about the flight itself: seat number; seat information (eg aisle or window); bag tag numbers; one-way or return flight; special requests, such as requests for special meals, for a wheelchair, or help for an unaccompanied minor
• Information about the passenger's itinerary: other flights ticketed separately, or data on accommodation, car rental, rail reservations or tours.
• Information about other people: the group the passenger is travelling with; the person who booked the ticket

δηλαδή, για να το κάνω λιανά: ξέρουν τα πάντα. πού θα μείνω, πώς πληρώνω, την πιστωτική μου, και ό,τι θέλουν να μάθουν που προσπαθώ να προστατέψω (κατά τα άλλα μας μάραναν τα firewalls για να μη μας κλέψουν την πιστωτική από το internet).

Όοοοοοοοοοοοχι φίλες και φίλοι, δεν είναι έτσι όπως φαίνονται τα πράγματα.

οι ΗΠΑ ΔΕΝ ΞΕΡΟΥΝ:

- ποιο είναι το αγαπημένο μου σώβρακο

- τι χρώμα είναι τα σεντόνια μου

- ότι όταν ήμουν μικρός ήθελα να αλλάζω σχολείο κάθε χρόνο

- το όνομα του περιπερά της γειτονιάς μου (επειδή αλλάζω γειτονιά και περιπτερά συχνά, χάθηκε το tracking)

- τι με κάνει να γελάω

...και πολλά άλλα, που μπορούν όμως να τα μάθουν άμα θέλουν.

γιατί σε αυτό τον κόσμο του θράσους ζούμε πια.

όχι όμως, μην τα παραλέμε. οι ΗΠΑ έχουν ευαισθησίες σε αυτό τον τομέα. και για να βγάλετε full συμπέρασμα να μάθετε να διαβάζετε όλο το άρθρο. ορίστε μας, με τόση προκατάληψη πια και αντιαμερικανισμό, χάνουμε το πιο σημαντικό κομμάτι, που μιλά για το ότι τις απόρρητες και προσωπικές μας πληροφορίες τις σέβονται. ΙΔΟΥ:

The CBP system has been built in such a way that some "sensitive" information is filtered out.

Protected data

According to the undertakings on data protection provided by the US, this includes "personal data revealing racial or ethnic origin, political opinions, religious or philosophical beliefs, trade union membership, and data concerning the health or sex life of the individual".

This means that Halal or Kosher meal preferences will not show up, while requests for a vegetarian meal will.

σιχάθηκα και δεν περιγράφω άλλο.

τα σχόλια δικά σας.

lets all go crazy

i was just talking about the alternative sources of energy yesterday, and here is this new article from the bbc claiming (of course) that we should do something about the climate change now.

needless to say, the thing that drives me crazy about it, is the argument that the reason to act is that pollution slows down economic growth. this is among the most ridiculous things i have ever heard as an argument for saving the planet, even though it is a fact. doing the right things for the wrong reasons is often the last resort for governments and mncs, and can be useful, but this goes beyond the limit and suggests that we might not care about our own children and the kind of world they will live in, with the rate at which we are destroying earth, but we do care about the fact that we'll lose money if we try to save nature later, so we'd better do it now.

lets all go crazy.

wet sand

one more recent favourite, by the chili peppers. you have to listen to it with music to understand why i have listed it as favourite. lyrics and music are a very good blend on this one, though not all lyrics make complete sense to me. enjoy...

My shadow side so amplified
Keeps coming back dissatisfied
Elementary son but it’s so…

My love affair with everywhere
Was innocent why do you care
Someone start the car
Time to go...
You’re the best I know

My sunny side has up and died
I’m betting that when we collide
The universe will shift into a low

The travesties that we have seen
Are treating me like Benzedrine
Automatic laughter from a pro

My what a good day
For a walk outside
I’d like to get to
Know you a little better baby
God knows that I really tried

My what a good day
For a take out bride
I’d like to say we
Did it for the better of

I saw you there so unaware
Those hummingbirds all in your hair
Elementary son but it’s so

The disrepair of Norma Jean
Could not compare to your routine
Balarama Beauty
Going toe to toe

My what a good day
Just to let it slide
I’d like to say we did it for the better of

I thought about it
And I brought it out
I’m motivated by the lack of doubt
I’m consecrated but I’m not devout
The mother the father the daughter

Right on the verge just one more dose
I’m traveling from coast to coast
My theory isn’t perfect but it’s close

I’m almost there why should I care
My heart is hurting when I share
Someone open up and let it show

My what a good day
For a walk outside
I’d like to think we did it for the better of

You don’t form in the wet sand
You don’t form at all
You don’t form in the wet sand
I do yeah
You don’t form in the wet sand
You don’t form at all
You don’t form in the wet sand
I do

does brasil know best?

from Yaleglobal online:

Brazil has found an alternative to oil that it is touting as the future of fuel. “Alcohol,” a bio-ethanol fuel made from sugar cane, is increasingly powering Brazilian automobiles, and President Luiz Inacio Lula da Silva speaks of an “energy revolution,” led by his country. read the rest of the article here.

this is actually an older posting that i never managed to publish over the last few months, but it's been on my mind for quite a while now. i was always thinking that there must be alternative sources of energy out there in the planet, and research done towards that direction. but we never hear of a lot of practical applications, or when these exist, they never hit the news. we would never miss on the news of a single penny of price increase/decrease of oil though, would we now? i was only surprised to have read about the example of brasil of reducing their dependency on oil as a country, in a coordinated manner. maybe zozo has some view on this, or more people either living in brasil or having a view on the topic and how this is evolving?

i am not saying that the brasil example can apply to the rest of the world.
i am not saying that there is a conspiracy out there stopping the evolution of alternative energy sources in the world (or our awareness of them).
what i am saying though is that i am sick of us all ruining the planet while there are other, possibly better ways to have the same standards of life that we do today. and i am also sick of oil and whoever has access to it to mess up the entire world, and particularly the middle east, while playing power games. this would have to stop at some point. and it will, as the world some day soon will have to stop relying on oil.

maybe this is an oversimplified version of facts, it's definitely not a scientific analysis, and let me be excused of that, as it comes out of frustration.

some more articles from earlier in this year from the bbc (more brasil cars run on alcohol) and cbs (in brasil, the driving is sweeter).

double or nothing

ή μήπως είναι double or something?

τι να πω, δεν ξέρω. για αρχή πάντως να πω πως την πέμπτη πιθανόν (ή όχι) να έχω λύσει το πρόβλημα της δουλειάς, μιας που αύριο έχω τη συνέντευξη για να γίνω από temp (τελειώνει το συμβόλαιο μου σε 2 βδομάδες) μόνιμος. είναι η πρώτη συνέντευξη στη ζωή μου για την οποία προετοιμάζομαι, αλλά ξέρω πως η απόφαση (την οποία δεν ξέρω) είναι ειλημμένη. 4 μήνες δουλεύω εκεί (εγώ και όλοι οι άλλοι που θέλουν τη δουλειά), δε μας ξέρουν? άρα το feeling είναι περίεργο. αυτοπεποίθηση όπως πάντα, αλλά κρατάω και μικρό καλάθι, γιατί ξέρω πως μόνο 2 είναι οι πιθανές απαντήσεις: το ναι και το όχι.

για το σπίτι: μετακομίζω. ladies and gents and the rest (που λέει κι ένας φίλος μου), σύντομα θα έχω άλλο σπίτι, καλύτερο και με έναν (1) μόνο συγκάτοικο, ο οποίος δεν θα είναι άγνωστος μου. αποφάσισα ότι με σίγουρη δουλειά ή και όχι, μιας που η περίοδος προσαρμογής εδώ πέρασε, θα ρισκάρω για το καλύτερο. κι έτσι ανακοίνωσα χτες στους συγκατοίκους πως βρήκα την έξοδο κινδύνου κι ως το τέλος του μήνα τους κουνάω μαντήλι. δε συγκινήθηκαν, αλλά ούτε κι εγώ. εν πάσει περιπτώσει να'ναι καλά τα παιδιά που έμεινα μαζί τους από τον ιούνιο, αλλά it's time to move on. για μια καλύτερη ζωή (τώρα που έχουμε κι εκλογές είναι επίκαιρα αυτά τα mottos).

για το σπίτι το σκέφτηκα καλά. λέω:
- ρε μπας και κάνω μ*λ*κί* (όπου *=α) αφού δεν έχω εξασφαλίσει δουλειά ακόμη?
- ρε μπας και το παρατραβάω, μιας που όλα μου έχουν κάτσει όπως τα ήθελα από τότε που ήρθα, και προκαλώ την τύχη μου?
- ρε μπας και να περιμένω να δω τι θα γίνει με το εργασιακό πρώτα ή μήπως βελτιωθεί η κατάσταση εδώ που είμαι, και να βάζω και καμιά extra λίρα στην άκρη?

μετά κοίταξα έξω από το παράθυρο, κι η απάντηση ήταν εκεί (ήταν βρώμικο το τζάμι):

"ο χειμώνας έρχεται, κι όταν πηγαίνω σπίτι θέλω να αισθάνομαι ότι πηγαίνω σπίτι μου και να νιώθω καλά"

επομένως, job or not, ρισκάρω. αυτό είναι που κάνω από το μάρτιο που σταμάτησα τη δουλειά μου στην ελλάδα για να ψάξω γι αλλού, δεν είναι τώρα που ξεκινάει. no news. επομένως double or something, γιατί δεν τα χάνω όλα αν δε μου βγει. αλλά τουλάχιστον θα έχω προσπαθήσει και δεν θα το μετανιώνω.

το δις εξαμαρτείν

(και το τρις και όλα τα σχετικά)...μπορεί να μην είναι και τόσο βλαβερό τελικά. You can’t teach an old dog new tricks, είναι η εξήση στο γιατί θα ξανακάνουμε το ίδιο λάθος. Ό,τι λάθος κάνουμε, από μια ηλικία και μετά, odds are ότι θα το ξανακάνουμε. Εκτός αν είναι πολύ σοβαρό και μας καίει τόσο, που δε γίνεται να το ξανακάνουμε.

Εξηγούμαι λοιπόν:
Σήμερα φεύγοντας από το σπίτι, από την υπερβολική μου χαρά που δουλεύω μόνο 8ωρο πλέον μετά από ένα μήνα, ξέχασα:
- την ομπρέλα μου
- τα γυαλιά ηλίου (είχε ήλιο το πρωί)
- το βιβλίο μου για το τρένο

αφού δεν ξέχασα και τα κλειδιά μου, πάλι καλά.

βέβαια το πρωί το θέμα με την ομπρέλα δε φαινόταν και σόσο σοβαρό. λέει τώρα ο έξυπνος από μέσα του "σιγά και να μη βρέξει πάλι όπως χτες". Ελα μου όμως που λίγο πριν φύγω από το γραφείο έπιασε και πάλι μπόρα. σήμερα ήμουν τυχερός όμως. γιατί την ώρα που έφυγα σταμάτησε τελικά να βρέχει γάτες και σκύλους (που λένε και οι ιθαγενείς εδώ). μία σου και μία μου λοιπόν.

χαμογελάω λοιπόν. Το bag of tricks mou είναι γεμάτο, και είμαι χαρούμενος. Ετοιμάζομαι να εκπλήξω εαυτόν και άλλους τις επόμενες μέρες, γι' αυτό. ανακοινώσεις θα γίνουν στον κατάλληλο χρόνο, γιατί όλα παίζονται τώρα που μιλάμε...

transcedence

και ξαφνικά, από το πουθενά, η ζωή γίνεται και πάλι απρόβλεπτη. επιστρέφουμε στο 9-5 (νάιν του φάιβ) στη δουλειά για τις τελευταίες 2 βδομάδες. τέλος της βδομάδας η συνέντευξη για το αν θα μείνω. κυριακή πρωί, και η συνήθεια δεν πεθαίνει εύκολα. ξύπνησα στις 7:30. νιώθω σα να είμαι σε διακοπές και τίποτα δε μπορεί να μου χαλάσει τη διάθεση. μετά από αρκετή τεμπελιά βγαίνω για ψώνια και κάποιες δουλειές. πιάνει μια φοβερή μπόρα. η ομπρέλα πουθενά. με τα πόδια για το σπίτι.

ξέρεις πώς είναι αυτή η αίσθηση που προσπαθείς να τρέξεις στην αρχή, και μετά συνειδητοποιείς ότι ούτως ή άλλως θα γίνεις λούτσα, γιατί το σπίτι είναι 15 λεπτά μακρυά? γι' αυτό το πράγμα σου μιλάω κι εγώ. σταμάτησα να τρέχω, και συνέχισα να περπατώ χαλαρά στη βροχή χαμογελώντας. έτσι απλά.

γυρνώντας σπίτι έχω ένα τηλεφώνημα. προσπαθώ εδώ και καιρό να δω τι θα κάνω για το σπίτι, να βρω αλλού. και φαίνεται ότι τα καλά νέα μπορεί και να ήρθαν. μόνο που όλα είναι στον αέρα αυτή τη στιγμή: δουλειά, σπίτι, ταξίδια, σχέδια για το μέλλον. what the hell, i am loving it! και μ'αρέσει γιατί στην προηγούμενη ζωή μου ήμουν ζογκλέρ. μόνο όταν έχω πολλά να κάνω παράλληλα γίνονται όλα σωστά. όταν έχω μόνο μια σκοτούρα, όλα πάνε κατά διαόλου. είναι όλα στον αέρα, αλλά οι οιωνοί είναι θετικοί. και σε ένα μήνα, που όλα θα είναι διαφορετικά, θα είναι επίσης και πολύ καλύτερα!

η ζωή γίνεται και πάλι συναρπαστική.

vertigo

whether you suffer from vertigo or not when faced with a spiral, you are going to love this website.


absolutely beautiful photography.